Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΜΦΥΛΗΣ ΒΙΑΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ


Τη παρασκευή 29/6, 12 το μεσημέρι πραγματοποιήθηκε πορεία στη γειτονιά της Κυψέλης. Αφορμή ήταν ένα περιστατικό σεξιστικής βίας που δέχθηκε φιλη/συντρόφισσα στο δρόμο. Ακολουθεί το κείμενο που μοιράστηκε στη γειτονιά.

ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΜΦΥΛΗΣ ΒΙΑΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΕΙ
Πριν λίγες μέρες, στην Κυψέλη, Παξών και Σπετσών, μια φίλη αντέδρασε στα παραβιαστικά βλέμματα και σχόλια ενός τύπου, με αποτέλεσμα εκείνος να περάσει με μεγάλη άνεση από τα ψιτ κούκλα στις βρισιές ενώ τελικά κατέβηκε από το μηχανάκι του και την χτύπησε. Όσο εκείνη υπερασπιζόταν την εαυτή της, κανένας περαστικός, ούτε οι θαμώνες του ΟΠΑΠ στη γωνία δεν αντέδρασαν, απλά στεκόντουσαν και κοιτούσαν. Το μόνο άτομο που αντέδρασε στο σκηνικό, μία κοπέλα, που έτυχε να περνάει.
Το περιστατικό αυτό δεν είναι τυχαίο, δεν είναι μεμονωμένο, δε συμβαίνει μόνο στην Κυψέλη. Αντίθετα, τα ψιτ, τα σχόλια, τα βλέμματα, τα χουφτώματα, όλων των ειδών οι παραβιαστικές συμπεριφορές, είναι μια φυσικοποιημένη καθημερινότητα που αντιμετωπίζουμε όλες μας. Όλες τις ώρες, από το πρωί μέχρι το βράδυ, σε κάθε γειτονιά, είτε σε σκοτεινά σοκάκια είτε σε φωτεινούς και πολυσύχναστους δρόμους, ό,τι κι αν φοράμε. Και όλοι αυτοί είναι παντού. Είναι ο τύπος που χουφτώνει στα λεωφορεία, ο θείος στο οικογενειακό τραπέζι, το αφεντικό του διπλανού μαγαζιού, ο έλληνας γείτονας, ο φιλήσυχος πολίτης, ο πελάτης. Και όλοι αυτοί μαζί είναι εκείνοι που θεωρούν δεδομένο ότι οποιαδήποτε ώρα και στιγμή μπορούν να παρεμβαίνουν πάνω μας είτε λεκτικά είτε σωματικά: Να έχουν λόγο για το ποιες/ποια είμαστε, από πού είμαστε, πώς είμαστε.
Και πάντα η ίδια ιστορία. Σε κάθε περιστατικό έμφυλης, ρατσιστικής, ομοφοβικής, τρανσφοβικής, βίας που συμβαίνει είτε στη δημόσια είτε στην ιδιωτική σφαίρα, σχεδόν κανείς δεν αντιδρά. Είτε γιατί «τα θελε και τα παθε» είτε γιατί «δεν τον αφορά», ενώ αν καμιά φορά υπάρξει αντίδραση συνήθως θα είναι υπέρ του θύτη.
Αυτές οι συμπεριφορές, νομιμοποιούν και αναπαράγουν τέτοιες μορφές βίας και εξουσίας. Τις είδαμε και τις ακούσαμε να συμβαίνουν από τους γείτονες που δήθεν δεν άκουσαν τις φωνές της όταν την χτύπησε ξανά ο άντρας της, μέχρι τη συλλογική δολοφονία του Ζακ στη Γλάδστωνος, μέχρι την απαξίωση από τον ταξιτζή στην Καλλιθέα, όταν εκείνη αιμόφυρτη του ζήτησε βοήθεια.
Εμείς, είμαστε εδώ, είμαστε πολλές, θα μιλάμε, θα αντιδράμε με όποιο τρόπο και μέσο μπορεί το καθένα μας, θα υπερασπιζόμαστε τα σώματά μας. Δε θα επιτρέψουμε άλλο δημόσιοι χώροι να είναι πεδία ασφαλή για σεξιστές και ρατσιστές. Διεκδικούμε καθημερινά την ύπαρξή μας σε αυτούς και θα φωνάζουμε ότι:

Τα ψιτ στο δρόμο δεν είναι κοπλιμέντο!
Το ξύλο δε βγήκε απ’ τον παράδεισο!
Δεν τη σκότωσε γιατί την αγαπούσε!
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΛΚΟΟΛ ΟΥΤΕ ΚΙ Η ΚΑΓΚΟΥΡΙΑ ΤΑ ΨΙΤ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΕΙΝΑΙ ΣΕΞΙΣΤΙΚΑ!
ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ Σ’ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΣΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΕΣ!


Γειτόνισσες, Φίλ@



 




Γειτόνισσες, Φίλ@

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

κατσαρίδες στο Pride 2019

Το Σάββατο 8/06 την ημέρα του Pride, πολλές κατσαρίδες γέμισαν τους τοίχους του κέντρου με συνθήματα και μοίρασαν αυτό το zine, βγάζοντας το δικό τους λόγο ενάντια σε ομοφοβία, ρατσισμό,τρανσφοβία, μισογυνισμό, κουλτούρα βιασμού και πατριαρχία γενικότερα, πέρα από κόμματα, χορηγούς, κράτος και μπάτσους. 


















Παρέμβαση στις στάσεις για 8η Μάρτη

8η Μάρτη στο 2019; Ημέρα της γυναίκας, τι? 
Η μέρα που μας γιορτάζει η google! H μέρα που «μοιράζουν»  λουλούδια στη δουλειά, που ακούμε «αμήχανα» χρόνια πολλά στο δρόμο, που τα μαγαζιά κάνουν ladiesnight και μας αφιερώνουν εκπτώσεις για καλλυντικά κι αρώματα, που οι άντρες μας κάνουν δώρο εσώρουχα και μπορεί να πλύνουν και κανα πιάτο. Ή αλλιώς μια σουρεάλ ημέρα στην πατριαρχική και καπιταλιστική καθημερινότητα.
Σήμερα δεν γουστάρουμε λουλούδια,δωράκια κι ό,τι λογής συμπεριφορές καλής θελήσεως από κανέναν. Για εμάς η πατριαρχία  είναι μια καθημερινή εμπειρία σε κάθε κοινωνικό πεδίο που βρισκόμαστε. Απ' το δρόμο, στο σπίτι, στη σχολή, στο λεωφορείο και στη δουλειά μας, δεχόμαστε τη σεξιστική βία σε κάθε της έκφανση: λεκτική, σεξουαλική, σωματική, ψυχική.  Στις κουζίνες και στα πλυντήρια βλέπουμε τις μάνες μας να καταναλώνουν τον ελεύθερο τους χρόνο μετά τη δουλειά και ξέρουμε ότι  κάποια στιγμή  θα ρθει και η σειρά μας. Στους εργασιακούς μας χώρους  ερχόμαστε αντιμέτωπες με σεξιστικ…

Κείμενο & αφίσα με αφορμή την τροποποίηση της διάταξης περί βιασμού.

ΕΙΤΕ ΑΝ ΛΕΩ ΟΧΙ, ΕΙΤΕ ΑΝ ΣΙΩΠΩ ΕΙΝΑΙ ΕΜΦΑΝΕΣ ΑΝ ΔΕΝ ΣΥΝΑΙΝΩ

Από την 6η Μάρτη, βρεθήκαμε να παρακολουθούμε μια σειρά άρθρων στα media σχετικά με το ζήτημα του βιασμού. Συγκεκριμένα: στο πνεύμα των διαβουλεύσεων για «προοδευτική» τροποποίηση μιας σειράς διατάξεων του ποινικού κώδικα, συζητιέται μια απόπειρα αλλαγής του άρθρου 336ΠΚ για το έγκλημα του βιασμού. Ξεκινώντας συνεπώς από τη βάση του ότι είμαστε σταθερά και εξαιρετικά καχύποπτες/α κι εχθρικές/α για το πώς ο Ποινικός Κώδικας, τα δικαστήρια, τα media σκιαγραφούν και οριοθετούν την κουλτούρα του βιασμού και τις επιθέσεις στα σώματά μας, θα κάνουμε μια απόπειρα να εξηγήσουμε, τι προτείνεται, τι μας αφορά και πως μας σημαδεύουν γι’ ακόμα μια φορά.
Ο νέος ορισμός που τίθεται προς διαβούλευση, ουσιαστικά μας λέει πως για να στοιχειοθετηθεί βιασμός, προυπόθεση είναι να κινδυνεύσει η ζωή και το σώμα μας, χωρίς να λαμβάνει υπόψη άλλα μέσα εξίσου απειλητικά που μπορεί αν μην εμπεριέχουν φυσική βία, αλλά εξαναγκασμό μέσω ψυχολογικής βίας, κα…